Stari grad Brekovica prvi put se spominje 1330. godine kao kraljevski grad. Smješten je na strmoj uzvisini iznad lijeve obale rijeke Une, sjeveroistočno od Bihaća, i strateški je nadzirao dolinu rijeke i okolna naselja.
Grad je sagrađen od kamena, a u svom punom obliku imao je:
- prostrano unutrašnje dvorište zaštićeno bedemima,
- gradski toranj (kula),
- snažnu odbrambenu infrastrukturu, prilagođenu prirodnom terenu.
Srednjovjekovni period
Od 1436. godine, grad prelazi u ruke plemićke porodice Babonić-Blagajski, a krajem 15. stoljeća dolazi pod vlast Kobasića, još jedne ugledne plemićke loze. U tom periodu, Brekovica je služila kao feudalno središte i utvrđenje u stalnim sukobima s osmanskim i habsburškim silama.
Osmansko-habsburški sukobi
Tokom druge polovine 16. stoljeća, Brekovica ulazi u sastav bihaćke kapetanije, a 1563. godine u njoj je stacionirano 10 kraljevih vojnika. Međutim, 1584. godine, uoči pada pod osmansku vlast, utvrdu su razorile habsburške snage, kako ne bi pala očuvana u ruke Osmanlija.
Obnova i osmanski period
U prvoj polovini 17. stoljeća, Osmansko Carstvo je obnovilo Brekovicu. Popis iz 1643. godine bilježi 40 graničara stacioniranih u utvrdi. Tokom 18. stoljeća, tvrđava je dodatno ojačana – opremljena je s jednim većim i dva manja topa, te posadom od 60 graničara, i ostaje u sastavu bihaćke kapetanije.
Danas
Danas su na strmom brijegu iznad Une još uvijek vidljivi ostaci bedema i kule Starog grada Brekovice. Iako u ruševnom stanju, lokacija ima veliki arheološki, historijski i turistički potencijal, te pruža impresivan pogled na dolinu Une.